کد HS تامین کننده شما یک نقطه شروع است، نه یک سپر قانونی. در ایالات متحده، اتحادیه اروپا، بریتانیا و بسیاری از بازارهای دیگر، واردکننده رکورد وظیفه قانونی اعلام طبقه بندی تعرفه صحیح را دارد، حتی زمانی که کد از کارخانه یا یک کارگزار گمرکی آمده باشد. این مدل پاسخ می دهد که اکثر واردکنندگان در آن هشدار توقف آنلاین پیدا می کنند. چیزی که آنها به ندرت توضیح می دهند این است که واقعاً چه کاری می توانید در مورد آن انجام دهید. دو مکانیسم گمرکی نتیجه را تغییر می‌دهند: یک حکم الزام‌آور، که طبقه‌بندی را قبل از ارسال شما قفل می‌کند، و یک افشای قبلی، که مجازات‌ها را پس از ظاهر شدن اشتباه محدود می‌کند. این راهنما از طریق هر دو، بعلاوه سوابقی که موقعیت شما را در هر دو طرف پشتیبانی می کند، می گذرد.
چی “وارد کننده مسئول است” واقعا یعنی
قوانین گمرکی در ایالات متحده و اتحادیه اروپا مسئولیت صحت ورود را بر عهده واردکننده سوابق می‌داند نه تامین‌کننده خارجی. گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده مستقیماً این را بیان می کند: واردکننده باید در طبقه بندی و ارزش گذاری کالاهای وارداتی دقت معقولی را به کار گیرد. کد پیشنهادی تأمین‌کننده به‌عنوان اطلاعاتی تلقی می‌شود که انتظار می‌رود تأیید کنید، نه به‌عنوان انتقال مسئولیت.
این مهم است زیرا پنالتی ها با نحوه توصیف اشتباه مقیاس می شوند. زیر 19 USC 1592تخلف سهل انگارانه موجب جریمه مدنی تا دو برابر عوارض پرداخت نشده یا 20 درصد ارزش مالیاتی در صورت عدم تعدیل عوارض است. سهل انگاری فاحش سقف را به چهار برابر عوارض پرداخت نشده یا ارزش داخلی می رساند. یک تخلف متقلبانه می تواند به تمام ارزش داخلی کالا برسد. گمرک نیز باید تخلف را اثبات کند و تفاوت بین این طبقات تا حد زیادی مربوط به چیزی است که پرونده شما نشان می دهد.
به طور جداگانه، اگر قرارداد خرید، شرایط فاکتور یا بند غرامت شما آن را پوشش دهد، ممکن است یک ادعای خصوصی علیه تامین کننده داشته باشید. این ادعا یک اختلاف تجاری است. موقعیت گمرک را تغییر نمی دهد، به همین دلیل است که دو مسیر زیر بیشتر از بحث کردن در مورد اینکه چه کسی به شما کد داده است، اهمیت دارد.
مسیر اول: طبقه بندی را قبل از ارسال قفل کنید
یک حکم الزام آور یک تصمیم کتبی از گمرک در مورد نحوه طبقه بندی محصول خاص شما است. در ایالات متحده، CBP مدیریت می کند برنامه احکام; هنگامی که حکمی برای معامله شما صادر شد، CBP همان طبقه بندی را برای واردات کالا اعمال می کند که مشابه آنچه شما توضیح دادید است، تا زمانی که حقایق ثابت بماند. این حکم در یک پایگاه داده عمومی منتشر شده است، بنابراین رقبا می توانند آن را بخوانند، اما این نزدیکترین چیزی است که طبقه بندی ارائه می دهد به قطعیت.
این مسیر ارزش تلاش را دارد که مخاطرات بالا باشد: یک خط محصول جدید، قرار گرفتن در معرض عوارض سنگین، کالاهایی که به طور منطقی می‌توانند تحت دو کد متفاوت با نرخ‌های عوارض بسیار متفاوت قرار گیرند، یا محصولی که سال‌ها به طور مکرر وارد می‌کنید. احکام به صورت مکتوب درخواست می شوند و فقط به اندازه توضیحاتی هستند که ارائه می کنید. این بدان معناست که درخواست باید پوشش دهد که کالا از چه چیزی ساخته شده است، چگونه ساخته شده است، چه کاری انجام می دهد، چگونه برای خرده فروشی بسته بندی می شود، و جایی که در بین محصولات مشابه قرار می گیرد. عکس ها، نمونه ها و برگه های مشخصات فایل را تقویت می کند. سیستم حکم الکترونیکی در rulings.cbp.gov کانال ارسال است. مسیر کاغذ قدیمی هنوز وجود دارد اما همه چیز را کند می کند.
زمان اجرای حکم بخشی است که باید برای آن برنامه ریزی کرد. شما می خواهید پاسخ را قبل از اتمام تولید در دست داشته باشید، نه زمانی که ظرف از قبل روی آب است. اگر با یک باربری در حمل و نقل کار می کنید، درخواست حاکم را با رزرو هماهنگ کنید تا سوال کد به مشکل بندر تبدیل نشود. فرآیند ترخیص کالا از گمرک با جزئیات بیشتری در ما توضیح داده شده است صفحه خدمات ترخیص کالا از گمرک، و مرز بین کاری که یک فورواردر انجام می دهد و آنچه که مال شما باقی می ماند در آن پوشیده شده است این توضیح دهنده در مورد حمل و نقل و گمرک است.
درخواست حکمی باید شامل چه چیزی باشد
قوت یک حکم کاملاً به توصیفی که شما ارائه می دهید بستگی دارد. گمرک مقاله ای را که شما توضیح می دهید طبقه بندی می کند، نه مقاله ای را که دوست داشتید توصیف می کردید، بنابراین یک ارسال مبهم پاسخی مبهم ایجاد می کند که شما را به هیچ چیز مفیدی متصل نمی کند. ارسالی که در واقع کار می کند، پنج چیز را به همراه دارد. ابتدا، بیانی ساده از چیستی محصول و عملکرد آن، به زبانی که خریدار استفاده می کند. دوم، ترکیب مواد، از جمله درصد هر جزء که برای تعرفه مهم است، زیرا بسیاری از عناوین به این موضوع می‌پردازند که آیا یک مقاله عمدتاً از یک ماده است یا آن. سوم، فرآیند تولید با جزئیات کافی برای نشان دادن تفاوت کالای نهایی با ورودی های آن. چهارم، بسته‌بندی خرده‌فروشی و نحوه ارائه محصول برای فروش، زیرا مجموعه‌ها، کیت‌ها و بسته‌های خرده‌فروشی متفاوت از اجزای شل طبقه‌بندی می‌شوند. پنجم، عکس‌ها و در جایی که طبقه‌بندی مشخصه فیزیکی را نشان می‌دهد، نمونه‌ای را که آزمایشگاه گمرک می‌تواند بررسی کند.
درخواست را طوری بنویسید که انگار یک غریبه باید بدون تماس با شما به پاسخ صحیح برسد. کدهای نامزدی را که در نظر گرفتید وارد کنید و توضیح دهید که چرا کد ترجیحی شما مناسب است. این عادت اهمیت دارد: اگر گمرک بعداً ورودی شما را بررسی کند، پرونده حکمی که استدلال شما را نشان می‌دهد، شواهد بسیار قوی‌تری برای مراقبت معقول از پرونده حکمی است که فقط تعدادی را نشان می‌دهد که شما دوست داشتید.
راه دوم: رفع خطا با افشای قبلی
اگر قبلاً از یک کد اشتباه استفاده شده است، دیگر سؤال این نیست که آیا وظایف صحیح را مدیون هستید یا خیر. شما انجام می دهید. سوال این است که فراتر از آن چه اتفاقی می‌افتد و اینجاست که اکثر واردکنندگان با ساکت ماندن ضرر می‌کنند. قانون گمرک ایالات متحده یک مکانیسم رسمی، افشای قبلی، ارائه می دهد که قبل از شروع تحقیقات، پاداش ارائه می کند.
زیر 19 USC 1592 و قانون اجرا در 19 CFR 162.74، افشای قبلی زمانی انجام می شود که شرایط تخلف را قبل از شروع تحقیقات رسمی یا بدون اطلاع از آن به گمرک فاش کنید و ضرر واقعی عوارض، مالیات و هزینه ها را در مناقصه قرار دهید. مزایا عینی است. کالا توقیف نمی شود. برای تخلفات ناشی از سهل انگاری یا سهل انگاری فاحش، جریمه نقدی محدود به سود عوارض پرداخت نشده است، تا زمانی که مبلغ پرداخت نشده را در زمان افشا یا ظرف 30 روز پس از اطلاع گمرک از محاسبه آن، مناقصه کنید. حتی در موارد کلاهبرداری، به جای ارزش داخلی کامل، این مجازات به 100 درصد عوارض پرداخت نشده یا 10 درصد ارزش مالیاتی در صورت عدم تأثیرگذاری بر عوارض محدود می شود.
دو جزئیات رویه ای تعیین می کنند که آیا حفاظت واقعاً اعمال می شود یا خیر. اول، زمان بندی همه چیز است. هنگامی که تحقیقات رسمی آغاز شد، این در بسته می شود. ثانیاً، افشای شفاهی باید ظرف مدت 10 روز به صورت کتبی تأیید شود و عدم ارائه آن سوابق کتبی می‌تواند موجب رد افشای شفاهی شود. در عمل، اکثر واردکنندگان از همان ابتدا به صورت کتبی از طریق کارگزار یا مشاور گمرک خود پرونده سازی می کنند و شامل شماره ورودی، کالای مورد نظر، اطلاعات نادرست و اصلاح می شوند.
گفتگوی افشاگری در واقع چگونه پیش می رود
واردکننده‌ای که با کد اشتباه مواجه است، معمولاً یک پنجره باریک دارد که در آن بین سه رویکرد تصمیم می‌گیرد. اولین مورد این است که چیزی نگویید و ورودی های آینده را تصحیح کنید. دوم این است که افشاگری را ارائه کنید که هر چیزی را که ممکن است اشتباه باشد پوشش دهد. مورد سوم، افشای هدفمند برای یک ورودی یا مجموعه ای از ورودی های خاص است که در آن خطا واضح و قابل اندازه گیری است. در عمل، مسیر سوم راهی است که اکثر واردکنندگان می‌توانند دقیقاً اجرا کنند، و این مسیری است که افشا را معتبر نگه می‌دارد، زیرا گمرک به افشاگری‌هایی که شبیه سفرهای ماهیگیری است، واکنش بدی نشان می‌دهد.
اینکه آیا به مشاوره نیاز دارید بستگی به مقیاس دارد. یک خطای کوچک و آشکارا سهل انگارانه در چند ورودی اغلب از طریق کارگزار با افشای کتبی و مناقصه وظایف قابل رسیدگی است. در مواردی که قرار گرفتن در معرض شش رقمی است، یا در مواردی که پیشنهادی مبنی بر قصد وجود دارد، قبل از ثبت هر چیزی باید یک وکیل گمرک درگیر شود، زیرا اظهارات ارائه شده در افشا بخشی از سوابق است. تنها چیزی که با مقیاس فرق نمی کند زمان بندی است: هر روزی که صرف مشورت می شود، روزی است که شرکت در معرض کشفی است که به حفاظت پایان می دهد.
چگونه یک کد اشتباه معمولا اتفاق می افتد
همان پنج الگوی شکست بارها و بارها نشان داده می‌شوند و هیچ کدام دراماتیک نیستند. اولین مورد، کد قدیمی است: عرضه‌کننده‌ای که سال‌ها محصول را صادر کرده است، کدی را که همیشه استفاده می‌کند، می‌دهد و هیچ‌کس بررسی نمی‌کند که آیا محصول تغییر کرده است یا خیر. دومی کد قرضی است: محصول مشابهی که به صورت آنلاین یافت می شود از یک کد استفاده می کند و واردکننده آن را انتقال می دهد. سومین تغییر مواد است: کارخانه یک جزء یا یک ترکیب را تغییر می‌دهد، محصول یکسان به نظر می‌رسد و طبقه‌بندی بی‌صدا تغییر می‌کند. چهارم تغییر بسته‌بندی خرده‌فروشی است: همین کالاها اکنون به‌عنوان یک مجموعه هدیه یا به‌صورت بسته‌ای فروخته می‌شوند که می‌تواند کد را تغییر دهد، حتی اگر محصول فیزیکی بدون تغییر باشد. پنجمین میانبر کارگزار است: یک کارگزار مشغول از یک کد آشنا برای یک مشتری جدید استفاده می کند زیرا کالاها شبیه به هم هستند، و ورودی بدون اینکه کسی دلیل آن را بنویسد انجام می شود.
هر یک از اینها را می توان با همان کنترل ارزان قیمت گرفت: یک فایل محصول یک صفحه ای که کد، دلیل کد، و تاریخی را که کسی آخرین بار آن را تأیید کرده است، بیان می کند. قانونی تنظیم کنید که هرگونه تغییر در مواد، بسته بندی یا عملکرد باعث بازبینی قبل از ارسال سفارش بعدی شود. اکثر طبقه بندی های غلط نتیجه تقلب نیست. آنها نتیجه این هستند که هیچ کس مالک کد به عنوان یک تصمیم مداوم نیست و نه یک فیلد فرم یکبار مصرف.
چه چیزی را در سوابق خود نگه دارید
استاندارد مراقبت معقول بر اساس فرآیند شما ارزیابی می شود، نه بر اساس اینکه آیا اولین حدس شما درست بوده است یا خیر. گمرک می‌تواند سال‌ها پس از این واقعیت، ورودی‌ها را بررسی کند، و چیزی که واردکننده را در آن نقطه نجات می‌دهد فایلی است که تلاش واقعی طبقه‌بندی را نشان می‌دهد. فاکتور تجاری، لیست بسته بندی، مشخصات محصول، مواد بازاریابی که عملکرد محصول را توصیف می کند، هر نمونه یا عکس ارسالی، مکاتباتی که کد با تامین کننده یا کارگزار مورد بحث قرار گرفته است، و هرگونه حکم قبلی در مورد کالاهای مشابه را نگه دارید.
آن را با ورود سازماندهی کنید. یک پوشه در هر محموله با کد، استدلال و منبع ارزش بیشتری نسبت به یک استدلال خوب سال‌ها بعد دارد، زیرا استدلال بدون رکورد فقط یک داستان است. اگر تامین کننده شما کد را ارائه کرده است، در فایل نیز توجه داشته باشید؛ بار قانونی را تغییر نمی دهد، اما اگر بعداً به دنبال بازپرداخت باشید، از جنبه قراردادی داستان پشتیبانی می کند.
وقتی مراحل اضافی ارزشش را ندارند
هر محموله ای سزاوار درخواست حکم یا پرونده افشا نیست. برای کالاهای کم ارزش با قرار گرفتن در معرض عوارض ناچیز، مستندسازی استدلال طبقه بندی شما در داخل و حرکت به سمت آن معمولاً متناسب است. قانون سرانگشتی: اگر تفاوت وظیفه بین دو کد نامزد تغییری در قیمت گذاری شما ایجاد نکند، ممکن است یک حکم کامل بیش از حد باشد. اگر اینطور باشد، شما دقیقاً واردکننده ای هستید که این سیستم برای آن ساخته شده است.
همچنین توجه داشته باشید که ایالات متحده منحصر به فرد نیست. چندین مقام گمرکی برنامه‌های احکام اولیه را اجرا می‌کنند، از جمله اطلاعات تعرفه‌های الزام‌آور اتحادیه اروپا و حکم تعرفه‌های پیشرفته بریتانیا. اگر در بازارهای متعددی بفروشید، ممکن است همان محصول به یک تصمیم طبقه‌بندی جداگانه در هر مقصد نیاز داشته باشد و منطق قفل کردن زودهنگام آن در هر مقصد صدق می‌کند.
سوالات متداول
آیا تامین کننده من برای دادن کد HS اشتباه به من مجازات می شود؟
گمرک ابتدا از وارد کننده رکورد دریافت می کند. مواردی وجود دارد که مقامات طرف‌هایی را که آگاهانه اطلاعات نادرست ارائه کرده‌اند تعقیب می‌کنند، اما برای یک رابطه منبع معمولی، مسیر عملی قرارداد شما است: یک شرط فاکتور، ضمانت یا غرامتی که باعث می‌شود تامین‌کننده هزینه طبقه‌بندی اشتباهی را که آنها ایجاد کرده‌اند متحمل شود.
آیا طبقه بندی کارگزار گمرکی من از من محافظت می کند؟
یک کارگزار ورودی را به نام شما و از طرف شما ثبت می کند. اگر طبقه‌بندی اشتباه شود، افشای قانونی با واردکننده سابقه باقی می‌ماند، به همین دلیل است که واردکنندگان جدی از دلال می‌خواهند که دلیل پشت یک کد را نشان دهد، نه فقط خود کد. اگر با طبقه‌بندی کارگزار مخالف هستید، قبل از ثبت نام، آن را به صورت کتبی مطرح کنید، نه پس از رسیدن اخطار جریمه.
بعد از اینکه افشای قبلی را ثبت کردم چه اتفاقی می افتد؟
گمرک تلفات واقعی عوارض، مالیات و هزینه ها را محاسبه می کند. شما آن مبلغ را در هنگام افشا یا ظرف 30 روز پس از اینکه گمرک شما را از محاسبه آن مطلع کرد، مناقصه می‌کنید، و میزان جریمه طبق شرح بالا محدود می‌شود. اگر زیان محاسبه شده بیش از 100000 دلار باشد، این قانون اجازه می دهد تا در شرایط خاصی درخواست بازبینی محاسبات از سوی ستاد مرکزی انجام شود.
آیا بهتر است فقط محموله های آینده را اصلاح کنیم و ساکت بمانیم؟
این رویکرد تنها تا زمانی که گمرک به خودی خود موضوع را پیدا کند، مزایای شک را حفظ می کند، در این مرحله مزایای افشای قبلی از بین رفته و ردیف های مجازات بالا اعمال می شود. ریاضی معمولاً به فاش کردن علاقه دارد، و هر چه زودتر بهتر باشد، زیرا حفاظت به این بستگی دارد که اولین حرف زدن باشد.
طرح رو به جلو
طبقه بندی یکی از معدود تصمیمات وارداتی است که واقعاً می توانید از آن جلوتر بگیرید. برای محصول جدید بعدی خود، در صورتی که قرار گرفتن در معرض وظیفه آن را توجیه می‌کند، برای یک حکم قبلی بودجه بپردازید. برای ورودی‌های فعلی‌تان، کدهای بالا را بر اساس میزان وظیفه بررسی کنید، و اگر مشکلی به نظر می‌رسد، ساعت افشا را به‌عنوان در حال اجرا در نظر بگیرید. یک فورواردر می تواند محموله شما را با یا بدون کد مناسب جابجا کند. کد تعیین می کند که هزینه عبور از مرز چقدر است و چه کسی در صورت اشتباه پرداخت می کند.
